سایت تحلیلی خبری عصر امروز 10 خرداد 1399 ساعت 10:07 http://asremrooz.ir/vdciuparvt1avu2.cbct.html -------------------------------------------------- عنوان : زنگنه با این همه سوءمدیریت چگونه توانست وزیر بماند؟! -------------------------------------------------- «راز ماندگاری بیژن زنگنه در وزارت نفت، استخدام برخی نمایندگان است و نه مدیریت و توانمندی او.» متن : به گزارش عصر امروز روزنامه وطن امروز در یادداشتی نوشت: شاید حتی خود بیژن نامدار زنگنه هم پس از آن عملکرد اعجاب انگیز(!) در وزارت نفت دولت اصلاحات فکرش را نمی کرد که دوباره بر صندلی این وزارتخانه تکیه بزند اما به هر روی حسن روحانی در شرایطی که وزارت نفت نیاز به مدیری کارآمد، پرتوان و با سابقه درخشان داشت، تصمیم گرفت بیژن زنگنه ای را که در آزمون پیشین وزارت نفت موفق نبود، دوباره بیازماید. در نهایت سکان وزارت نفت برای دگربار به کسی سپرده شد که شاهکارهایش از جمله پرونده کرسنت و استات اویل محل انتقادهای زیادی بوده است. با توجه به عملکرد ژنرال بیژن در سال های ابتدایی دولت یازدهم، انتظار از مجلس، استیضاح جناب وزیر بود اما نه تنها زنگنه در مجلس نهم استیضاح نشد، بلکه در مجلس دهم هم با کسب 230 رای موافق و تنها 35 رای مخالف موفق شد برای دهمین بار رای اعتماد از مجلس بگیرد و برای چهارمین بار سکاندار وزارت نفت شود. اما رمز و راز ماندگاری آقای زنگنه چیست؟ برای پاسخ به این پرسش باید در کارنامه کاری بیژن زنگنه مداقه کرد که آیا راز جلوس همیشگی او بر صندلی وزارت نفت عملکرد اوست یا باید این راز را در جایی دگر جست؟ مرور کارنامه زنگنه که پیش از وزیر شدن در دولت یازدهم معتقد بود گروهان ها باید جای خود را به ژنرال های نفتی بدهند، نشان می دهد عملکرد او نه تنها جای دفاع ندارد، بلکه نقاطی بس تاریک در آن دیده می شود. - اصرار بر محرمانه ماندن قراردادهای نفتی که ناقض حاکمیت ملی، در تضاد با منافع ملی و اقتصاد مقاومتی و عامل مدیریت خارجی ها بر مخازن کشور بود. - اعتماد مجدد به شرکت فاسد توتال و امضای تفاهمنامه با این شرکت، با کارنامه ای پر از خیانت، جهت توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی که موجب شد اطلاعات فنی میدان در اختیار توتال قرار گیرد و توتال به بهانه تحریم ها از انجام تفاهمنامه امتناع ورزد و اطلاعات را در اختیار قطر قرار دهد تا این کشور بتواند برداشت از این میدان مشترک را به بیشینه مقدار برساند. - تحمیل هزینه و خسارات گزاف به کشور با حذف کارت سوخت و افزایش قاچاق سوخت و سپس راه اندازی مجدد کارت سوخت. - تکیه بر صادرات نفت خام، بی توجهی به توسعه پالایشگاه ها و پتروشیمی ها و نادیده گرفتن صادرات فرآورده های با ارزش افزوده بالا. - نداشتن اهتمام عملی برای مقابله با تحریم ها و بستن روزنه های موجود جهت بی اثر کردن آنها(طبق نامه 72 تن از نمایندگان مجلس به سران قوا). - بی توجهی به سرمایه ها و تولیدکنندگان داخلی. این موارد تنها بخشی از عملکرد بیژن نامدار زنگنه در کنار پرونده کرسنت، توتال و استات اویل است. هیچ وزیری با این کارنامه نمی تواند همچنان بر کرسی وزارت تکیه زده و کار او به استیضاح نکشد؛ مگر عوامل دیگری همچون استخدام نمایندگان در وزارت به داد جناب وزیر برسد. رویه استخدام نمایندگان در وزارت نفت در این سال ها به یک امر عادی جهت حفظ صندلی وزیر تبدیل شده که اسامی این نمایندگان با یک جست وجوی ساده قابل دسترسی است. این روند تا آنجا پیش رفته که برخی نمایندگان مجلس دهم هم که مدافع عملکرد زنگنه در مجلس بودند، به استخدام این وزارتخانه در آمده اند که در بین آنها فرد اصلاح طلبی وجود دارد که یکبار در دوران ژنرال زنگنه به وزارت نفت کوچ کرد و بازنشسته نیز شد اما اکنون دوباره عزم رفتن به این وزارتخانه کرده است. با این همه به نظر می رسد اتفاقات اینچنینی لزوم توجه بیشتر نهادهای نظارتی را می طلبد تا این موارد مورد واکاوی و بررسی قرار گیرد و این گونه نشود که برخی آقایان با دادوستد‏، همیشه وزیر باشند و نمایندگان برای استخدام در وزارتخانه ها، به جای وکیل مردم، وکیل وزیر در مجلس باشند.